การป้องกันการละเมิดเครื่องหมายการค้ามีอะไรบ้าง_ ชื่อเดิม_ การป้องกันการละเมิดเครื่องหมายการค้า ชื่อที่เขียนใหม่_ สัญญาณการป้องกันของสำนักงานกฎหมายในข้อพิพาทเครื่องหมายการค้าบริการในต่างประเทศ

1. การใช้เครื่องหมายการค้าอย่างถูกกฎหมาย ในกรณีที่เกี่ยวข้องกับการละเมิดเครื่องหมายการค้าที่เกี่ยวข้องกับบริการในต่างประเทศของสำนักงานกฎหมาย การป้องกันโดยทั่วไปคือการใช้เครื่องหมายการค้านั้นอย่างถูกกฎหมาย สำนักงานกฎหมายอาจใช้เครื่องหมายการค้าของตนเองในการให้บริการในต่างประเทศ แต่หากเครื่องหมายการค้านั้นจดทะเบียนและใช้งานอย่างถูกต้องตามกฎหมาย สำนักงานกฎหมายมีสิทธิ์ให้บริการภายใต้เครื่องหมายการค้านั้นได้ ฝ่ายจำเลยสามารถหักล้างข้อกล่าวหาการละเมิดของโจทก์ได้โดยแสดงให้เห็นว่าตนมีผลประโยชน์โดยชอบด้วยกฎหมายในการใช้เครื่องหมายการค้านั้น 2. ความแตกต่างระหว่างบริการและเครื่องหมายการค้า อีกหนึ่งข้อแก้ตัวคือการแยกแยะบริการออกจากเครื่องหมายการค้า สำนักงานกฎหมายอาจโต้แย้งว่าตนให้บริการทางกฎหมายที่มีลักษณะเฉพาะ แทนที่จะขายสินค้าที่มีเครื่องหมายการค้า โดยการแสดงให้เห็นว่าบริการที่ให้นั้นไม่เกี่ยวข้องกับเครื่องหมายการค้า สำนักงานกฎหมายสามารถโต้แย้งได้ว่าตนไม่ได้ละเมิดสิทธิ์ในเครื่องหมายการค้าของโจทก์ 3. ไม่มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดความสับสน ฝ่ายจำเลยอาจโต้แย้งว่าไม่มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดความสับสนในบริการที่ตนให้บริการ ซึ่งหมายความว่าเครื่องหมายการค้าที่บริษัทกฎหมายใช้ในบริการต่างประเทศจะไม่ทำให้ผู้บริโภคสับสนกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จึงไม่ถือเป็นการละเมิดสิทธิ์ในเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ซึ่งสามารถยืนยันได้ด้วยหลักฐานต่างๆ เช่น การสำรวจผู้บริโภคและการวิเคราะห์ตลาด 4. การใช้งานโดยชอบธรรมอาจมีอยู่ ในบางกรณี สำนักงานกฎหมายอาจโต้แย้งว่าตนกำลังใช้เครื่องหมายการค้าของตนเพื่อการใช้งานโดยชอบธรรม การใช้งานโดยชอบธรรมหมายความว่าสำนักงานกฎหมายไม่ได้ใช้เครื่องหมายการค้าเพื่อวัตถุประสงค์เชิงพาณิชย์ แต่ใช้เพื่อวัตถุประสงค์อื่นๆ ที่ชอบด้วยกฎหมาย เช่น การรายงานข่าว การแสดงความคิดเห็น หรือการแสดงออกทางศิลปะ สำนักงานกฎหมายสามารถปกป้องตนเองจากข้อกล่าวหาการละเมิดเครื่องหมายการค้าได้ด้วยการแสดงให้เห็นถึงความชอบด้วยกฎหมายและความสมเหตุสมผลของการใช้เครื่องหมายการค้า 5. การยกเว้นอื่น ๆ จากความรับผิดต่อการละเมิด ท้ายที่สุด ฝ่ายจำเลยอาจอ้างเหตุผลอื่น ๆ เพื่อการยกเว้นความรับผิด ซึ่งอาจรวมถึงการที่เครื่องหมายการค้าของโจทก์ไม่ได้จดทะเบียนหรือไม่ได้รับการคุ้มครอง หรือการที่โจทก์ไม่แจ้งให้ทราบถึงสิทธิ สำนักงานกฎหมายสามารถนำเสนอหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าโจทก์ไม่รับรองความถูกต้องของสิทธิในเครื่องหมายการค้าของตน เพื่อขอยกเว้นความรับผิด